Var að lesa skemmtilega grein áðan og datt í hug að skella nokkrum kommentum úr henni hingað inn.

Ástarvíma er vitfirring.   Kærleiksást er skynsemi.

Rannsóknir segja að við getum auðveldlega lært að elska maka sem við höfum aldrei verið ástfangin af.

Efni sem valda ástarvímu má finna í súkkulaði, til að ná sömu sælutilfinningu þarf að borða 15 kg af súkkulaði.

Bæði í dýrum og fólki er dópamín framleitt sem eins konar verðlaun fyrir vel unnið verk.  Sama gerist þegar fíkill tekur inn fíkniefnið sitt.  Hjá ástföngnu fólki er dópamín-skotið verðlaun fyrir að hafa unnið til þesss að ástin sé endurgoldin.

Ef samband riðar til falls er sem mest kynlíf besta ráðið.  Það getur blásið lífi í hormónstarfsemina.

Fyrir ástfangið fólk er það versta sem komið getur fyrir að vera yfirgefið af stóru ástinni sinni.  Í stað þess að skapa jákvæðar tilfinningar herja hormónin nú á líkamann með neikvæðum afleiðingum, svo sem, depurð, þunglyndi, hefndarþorsta og reiði.  Dópamínið sem heilastofninn framleiðir verðlaunar nú svívirðilegar athafnir og haturshugsannir í staðinn fyrir árangur í ástalífinu.

Í sæði karlmanns er mikil hormónablanda sem lyftir geði konunnar.

Smokkar valda konum depurð.

Kauptu kynlíf í apótekinu.  Ef yfirvöld myndu leyfa þá væri hægt að selja ástarhormónaplástra, en þau eiga árðanlega eftir að bíða enn um hríð.

Úr Lifandi vísindi Nr.3/2005